Samenvatting
- DirectVelo meldde op 17 september 2026 dat de 120e Paris-Tours op zondag 11 oktober wordt verreden: 216,2 km van Chartres naar Tours, met tien sectoren chemins de vigne, de onverharde wegen tussen de wijngaarden, samen 10,5 km binnen de laatste 70 km.
- ASO heeft geen lijst sector voor sector gepubliceerd, en de koerssite geeft het parcours op 212 km: de afstand is voorlopig.
- Er staan 24 ploegen aan de start: 12 WorldTeams, acht ProTeams en vier continentale formaties, aldus DirectVelo.
- Het blijft een wegwedstrijd. In Paris-Roubaix van april 2026 telde Cyclist banden van 32 mm op wegframes bij vrijwel het hele peloton, met Tadej Pogačar op 35 mm voor en 32 mm achter.
- Geen enkele ploeg publiceert bandenspanningen voor Paris-Tours. Elk drukgetal dat aan deze koers wordt gehangen, is iemands schatting.
Wat vaststaat en wat niet
Paris-Tours sluit het Europese wegseizoen af, en doet dat al sinds 1896. De editie van 2026 is de 120e. DirectVelo geeft bij de bekendmaking van de ploegen op 17 september zondag 11 oktober, 216,2 km van Chartres naar Tours en tien sectoren chemins de vigne, samen 10,5 km binnen de laatste 70 km.
Er circuleren nog twee getallen. De officiële koerssite noemt 212 km, en een persbericht van France Télévisions van 22 september spreekt over ongeveer 230 km. ASO had het roadbook nog niet gepubliceerd toen we dit schreven. De finish ligt op de Boulevard Béranger in het centrum van Tours, net als in 2025.
Waarom de chemins de vigne ertoe doen
Het parcours werd in 2018 opnieuw getekend. De start verhuisde naar Chartres, er kwamen zeven nieuwe hellingen bij, de afstand zakte naar ongeveer 211 km en 12,5 km onverharde wijngaardwegen werden binnen de laatste 60 km gelegd.
De winnaars sindsdien vertellen de rest. Søren Kragh Andersen, Jelle Wallays, Casper Pedersen, Arnaud Démare tweemaal, Riley Sheehan, Christophe Laporte, daarna Matteo Trentin in 2025. Snelle finishers winnen nog steeds, maar ze komen met zijn zessen aan en niet met honderd. Trentin legde 211,6 km af in 4h 18' 50", voor Laporte en Albert Philipsen.
Banden: wat er werkelijk gedocumenteerd is
Niemand publiceert een bandentabel voor Paris-Tours. Wat we hebben, is een reeks gedocumenteerde keuzes uit vergelijkbare koersen.
| Koers | Gedocumenteerde breedtes | Bron |
|---|---|---|
| Paris-Roubaix, april 2026 | 32 mm bij het grootste deel van het peloton; Pogačar 35 mm voor, 32 mm achter | Cyclist, 14 april 2026 |
| Tour de France, juli 2026 | 26 banden gemeten, gemiddeld 30,29 mm tegenover een nominale mediaan van 28,5 mm | BikeRadar, 9 juli 2026 |
| Tour de France, gravelrit, juli 2024 | 30 mm het meest gangbaar; 32 mm bij Red Bull-Bora-Hansgrohe, Lidl-Trek, Alpecin-Deceuninck | road.cc, 8 juli 2024 |
| Paris-Tours | Niet gepubliceerd |
De metingen van BikeRadar zijn het bruikbare deel. Over 26 banden in de Tour van 2026 viel het gemiddelde 1,79 mm breder uit dan de zijkant aangaf. Nominaal 30 mm was de meest voorkomende maat, op 12 van de 26 banden, met 28 mm op 11. De breedste waren die van Matej Mohorič, 33,65 mm achter, en die van Jonas Vingegaard, 33,2 mm voor. Op een moderne brede velg is het getal op de casing een vertrekpunt, geen meting.
Tien korte sectoren los wijngaardpad in een wegwedstrijd van 216 km rechtvaardigen geen gravelprofiel. Ze rechtvaardigen de breedste wegband die het frame echt aankan, tubeless gemonteerd en zachter opgepompt dan gebruikelijk.
Druk: het eerlijke antwoord
We vonden voor geen enkele renner in Paris-Tours een gepubliceerde bandenspanning, in geen enkele recente editie. Ploegen geven ze niet vrij en de pers gaat er voor een ProSeries-eendagskoers niet achteraan.
De dichtstbijzijnde gedocumenteerde referentie komt uit een ruwere koers. Escape Collective noteerde 3,5 bar, ongeveer 50 psi, voor Teniel Campbell in Paris-Roubaix Femmes van april 2023, met de aantekening dat dit boven het pelotongemiddelde lag. Paris-Tours stelt een ander probleem: de chemins de vigne zijn los en uitgesleten in plaats van gekasseid, en de overige 205 km zijn asfalt.
Frames: een racefiets met ruimte, of een gravelracefiets
De spreiding in bandenvrijheid is in de huidige markt groot, en meestal staat ze gewoon vermeld.
| Fiets | Opgegeven bandenvrijheid | Bron |
|---|---|---|
| Pinarello Dogma F | 30 mm gemeten, tegenover 28 mm eerder | BikeRadar, 20 juni 2024 |
| Colnago Y1Rs | 32 mm | BikeRadar-test, 26 augustus 2025 |
| Cervélo S5 | 34 mm | BikeRadar, 20 juni 2024 |
| Canyon Grail, derde generatie | 57 mm | BikeRadar, 17 september 2026 |
| Ridley Kanzo Fast 2.0 | 58 mm | BiciDaStrada, 27 augustus 2026 |
| Factor Elara | 57 mm in een 1x-opbouw | BiciDaStrada, 4 september 2026 |
BikeRadar vroeg Pinarello waarom de Dogma F bij 30 mm stopt. Het antwoord was dat breder gaan framestijfheid had gekost. Dat is de afweging in één zin, en daarom zijn sommige razendsnelle wegframes te krap voor een koers als deze. Cyclist noemde de bandenvrijheid op de Orbea Orca Aero van Lotto-Intermarché in Roubaix extreem krap: banden van 32 mm op een frame dat officieel voor 30 mm is vrijgegeven.
Aan de andere kant nemen de gravelracefietsen van 2027 banden op die niemand op een chemin de vigne zou rijden. De Ridley Kanzo Fast 2.0 laat een mountainbikeband in 29x2.3 door. De Factor Elara haalt 57 mm. Paris-Tours ligt tussen die twee categorieën in.
Een detail uit Roubaix 2026 kan hier terugkomen: aandrijvingen met één voorblad. Cyclist berichtte over Visma op SRAM Red met een 54T-blad, Ineos Grenadiers op op maat gemaakte 1x-bladen met Shimano XTR-mountainbikederailleurs achter, en Decathlon-CMA CGM op een 56T. De voorderailleur weglaten haalt precies het onderdeel weg dat het in de modder het snelst begeeft.
Alle draden van het bandendebat van dit jaar komen samen op deze tien sectoren. Velgen werden breder, dus banden meten breder dan hun label. Wegframes gingen langzaam open tot 32 mm. Gravelracefietsen sprongen naar 57 mm en lieten daarachter een gat vallen. Paris-Tours vraagt een renner een punt op die schaal te kiezen en er 216 km lang mee te leven.
Wat het betekent als je tweedehands koopt
Als er in je ritten landwegen, witte wegen of een stuk gravel op de terugweg zitten, dekt een wegframe met echte 32 mm bandenvrijheid dat af. Een gravelracefiets met een snelle band van 40 mm ook, ten koste van wat snelheid op asfalt. Geen van beide is in het abstracte de juiste keuze.
Drie dingen om te controleren bij elke kandidaat. De vrijheid met de velg en de band die je wilt rijden, gemeten in plaats van uit de folder overgenomen. De binnenbreedte van de velg, want een velg met 25 mm binnenmaat kan 2 mm aan de gemeten bandbreedte toevoegen. En of de wielen tubeless zijn, want een brede band op lage druk met binnenband geeft het grootste deel van de winst weer terug.
Zou een gravelfiets beter passen bij zo'n parcours?
Alleen als het onverharde aandeel veel hoger ligt dan de 5% van Paris-Tours. Waar het parcours vooral asfalt is met korte ruwe sectoren, is een wegframe met een brede tubelessband sneller.
Hoe breed kan ik gaan op een racefietsframe van 2020 tot 2023?
Vaak minder dan je hoopt. Frames uit die generatie waren doorgaans vrijgegeven tot 28 mm, en een nominale 28 op een moderne brede velg kan boven de 30 meten. Meet voordat je banden koopt.
De categorie racefietsen op Bikeroom is waar frames met ruime bandenvrijheid staan, en de Pre-Owned racefietscollectie bevat de vorige generatie wedstrijdfietsen. Als de gravelkant van de vraag de levende is, gaan de categorie gravel en onze gids voor de keuze tussen weg en gravel daarop in. Voor ex-ploegfietsen, zie onze gids voor het kopen van een Pre-Owned WorldTour-fiets.
Twijfel je tussen een wegframe met 32 mm bandenvrijheid en een gravelracefiets voor de mix van ondergronden die je echt rijdt, praat dan met onze concierge.
Bronnen: DirectVelo, 17 september 2026; paris-tours.fr, officiële koerssite; persbericht France Télévisions, 22 september 2026; Wikipedia, Paris-Tours; Wikipedia, Paris-Tours 2025; Cyclist, Will Strickson, 14 april 2026; BikeRadar, Ashley Quinlan, 9 juli 2026; BikeRadar, Ashley Quinlan, 26 augustus 2025; BikeRadar, Oscar Huckle, 20 juni 2024; road.cc, Emily Tillett, 8 juli 2024; Escape Collective, Ronan Mc Laughlin, 12 april 2023. Omslagfoto: Benjamin Smith, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons.
