WK Montréal 2026, wegrit mannen: wie wint er zonder Pogačar

Samenvatting

• 273,7 km vanuit Brossard, 3.803 hoogtemeters en 12 ronden van het 13,4 km lange circuit op de Mont Royal, op zondag 27 september, volgens de UCI.
• Tadej Pogačar rijdt niet. Hij ging onderuit in de achtste etappe van de Vuelta a España met een sleutelbeenbreuk, een stabiele breuk van C7 en een hersenschudding, en UAE zette op 5 september een punt achter zijn seizoen.
• Remco Evenepoel won op 11 september de GP Québec en op 20 september de WK-tijdrit. Isaac del Toro klopte Paul Seixas op het WK-parcours in de GP Montréal, twee dagen na Québec.
• Mathieu van der Poel reed 175 km alleen en won op 20 september de slotrit van de Ronde van Luxemburg, zijn achtste zege van het jaar.
• Italië komt met acht renners onder aanvoering van Giulio Ciccone, met de 19-jarige beloftewereldkampioen Lorenzo Finn die bij de elite debuteert.

Het parcours: 12 keer over de Mont Royal

De koers vertrekt in Quartier DIX30 in Brossard en steekt de eerste 112,4 km de Montérégie over voordat ze de stad bereikt. De UCI noteert 273,7 km en 3.803 hoogtemeters, waarvan ongeveer 269 m in elk van de 12 ronden. Het circuit alleen al is goed voor meer dan 3.200 m.

Het is de lus die de Grand Prix Cycliste de Montréal sinds 2022 gebruikt, met vier hellingen per ronde. De Camillien-Houde is volgens de organisatie 2,3 km aan 6,2 procent; de parcoursdata van de GP Montréal geven de steilste kern als 1,8 km aan 8 procent. Daarna volgen de Côte de la Polytechnique, 780 m aan 6 procent met stukken boven de 11, en het muurtje van Pagnuelo, 534 m aan 7,5 procent. De aankomst op Avenue du Parc is 560 m vals plat aan 4 procent.

Niets daarvan is lang, en dat is precies het punt. Niemand wordt gelost op de Camillien-Houde na 150 kilometer. Renners worden gelost bij de twaalfde passage, na zesenhalf uur, wanneer de herhaalde versnellingen de benen leeg hebben gemaakt. Montréal organiseerde in 1974 het eerste WK buiten Europa en Eddy Merckx won op dezelfde berg.

Wat het circuit beloont

De erelijst van de GP Montréal sinds de klim van Pagnuelo werd toegevoegd leest Pogačar, Adam Yates, Pogačar, Brandon McNulty, del Toro. Klimmers en punchers die alleen of uit een groepje van vijf aankomen. Geen enkele sprinter kwam in de buurt.

Dat laat twee manieren om te winnen. Een aanval van ver door een renner die sterk genoeg is om weg te blijven, zoals Pogačar in 2025 in Kigali won met 1'28" op Evenepoel. Of een aankomst met een uitgedunde groep op Avenue du Parc, zoals del Toro op 13 september Seixas klopte door op ongeveer 200 m van de streep uit het wiel te komen.

ProCyclingUK verwacht dat Evenepoel de eerste route probeert op 40 tot 50 km van de finish, omdat hij in een groep snellere finishers tegenover zich krijgt. De rest van het veld moet kiezen: achter hem aan, of erop gokken dat het circuit hem terugbrengt.

De favorieten en hun vorm

België heeft het probleem dat elk ander land wel wil hebben: twee kopmannen. Evenepoel won in Québec uit een groepje van drie dat hij zelf aan het rollen hield, en daarna met een sprint die hij op 75 m van de streep vanaf kop aanging. Van Aert geeft België een tweede kaart als die move wordt teruggepakt, en hij komt uit drie weken koers in plaats van een trainingsstage.

Del Toro is de renner die op deze aankomst al gewonnen heeft. Zonder Pogačar draagt hij de belangen van UAE naast die van Mexico, en Cyclingnews noemde hem na Montréal de favoriet voor de regenboogtrui. Zijn zevende plaats in de tijdrit, op 1'44" van Evenepoel, zegt dat de motor er is.

Van der Poel sloeg Canada over. Zijn voorbereiding was een WK mountainbike dat misliep en daarna Luxemburg, waar zijn solo binnen de laatste 30 km meer dan drie minuten hield op een jagend peloton. Cyclinguptodate waardeert hem om zijn betrouwbaarheid na zes uur koers, en het grillige tempo van dit circuit past hem beter dan een gelijkmatige klim.

Pidcock rijdt in 2026 weer Pinarello nadat Q36.5 van fietssponsor wisselde, en hij heeft Oscar Onley en Adam Yates achter zich. Slovenië start met acht renners onder aanvoering van Primož Roglič en Matej Mohorič. Spanje heeft Juan Ayuso en Enric Mas, die de Vuelta won. De Verenigde Staten brengen McNulty, derde in Montréal en daar winnaar in 2025, samen met Quinn Simmons.

Italië: acht renners, geen vaste kopman

De selectie van Marco Villa bestaat uit Alberto Bettiol, Mattia Cattaneo, Giulio Ciccone, Lorenzo Finn, Giulio Pellizzari, Davide Piganzoli, Christian Scaroni en Matteo Trentin. Ciccone is de voor de hand liggende kopman: tweede achter Evenepoel in Québec, zevende in Montréal, zesde in Kigali vorig jaar. Piganzoli won op 20 september het eindklassement van de Ronde van Luxemburg. Bettiol won in mei de dertiende Giro-etappe en zat in Québec in de beslissende bewegingen.

Pellizzari sloeg de Vuelta over om fris aan te komen en won in september de Giro di Toscana. Tegen Domestique zei hij dat “iedereen denkt dat hij Pogačar is. Maar er is maar één Pogačar”, en hij verwacht dat de koers vroeg openbreekt. Hij zei ook dat hij voor de sterkste zal werken. Finn, 19, won dit jaar de Giro Next Gen en de Tour de l'Avenir, bovenop zijn regenboogtrui bij de beloften. Hij komt om te leren, maar een uitputtingskoers van 273 km is precies waar een renner die klimt zoals hij kan verrassen.

De fietsen, kort

Een WK betekent nationale truien op teamfietsen. Wie wat rijdt hebben we al doorgenomen in ons overzicht van de fietsen van Montréal. Kort samengevat: de Red Bull-Bora-Hansgrohe van Evenepoel stapte halverwege het seizoen over op de Tarmac SL9, en del Toro kan kiezen tussen de Colnago Y1Rs en de lichtere V5Rs. Van der Poel rijdt de Canyon Aeroad CFR en Van Aert de Cervélo S5.

Stuk voor stuk zijn het aerodynamische allrounders en geen pure klimframes, en waarom dat zo is staat in onze gids over wat het nerveuze circuit van Montréal van een fiets vraagt. De tijdrit van 20 september, de vierde titel van Evenepoel en het derde zilver van Ganna, was een andere discipline op ander materiaal.

Wat het betekent als je aan het kopen bent

Als het idee je aanspreekt om te rijden wat je zondag hebt gezien, zijn twee dingen het weten waard. Fietsen van winnaars worden duur op de markt in de week na een regenboogtrui, dus beslissen voor de koers is rustiger dan beslissen erna. En de frames van deze startlijst bestaan al als Pro-Owned fietsen met een echte koersgeschiedenis in plaats van winkellak.

De teamfietsen van WorldTour-ploegen op Bikeroom komen uit de service courses, als de maat er is. De Colnago Y1Rs collectie dekt het frame waarop UAE het hele seizoen heeft gesteund. De Specialized Tarmac SL9 is het jongste frame van de lijst, dus tweedehands exemplaren zijn nog schaars en de SL8 blijft de voordeligste keuze.

Weet je niet zeker of een aerodynamisch teamframe de juiste keuze is voor de klimmen die je echt rijdt, leg het dan voor aan onze concierge.

Bronnen: UCI, de parcoursen van het WK op de weg 2026; ProCyclingUK, voorbeschouwing wegrit mannen, 16 september 2026; Cyclingnews, verslag GP Québec, 11 september 2026; Tour Magazin, verslag GP Montréal, 13 september 2026; Cyclingnews, Pogačar mist de rest van 2026, 5 september 2026; Domestique, gids ploeg voor ploeg, 16 september 2026; Domestique, interview met Pellizzari, 18 september 2026; Domestique, vijfde etappe Ronde van Luxemburg, 20 september 2026; Cyclingnews, Van der Poel op het WK mountainbike; Cyclinguptodate, voorbeschouwing mannenwedstrijd; Wikipedia, Grand Prix Cycliste de Montréal; Wikipedia, WK wielrennen op de weg 1974; BikeRadar, de Tarmac SL9 van Evenepoel; Cyclingnews, Pinarello stapt in bij Q36.5. Omslagfoto: Miguel Tremblay, CC0 1.0, via Wikimedia Commons.